De omgekeerde bucketlist: kijken naar wat ik al bereikt heb

geplaatst in: Persoonlijk | 4

Een hele poos terug deelde ik al eens een bucketlist met jullie. Ik vertelde toen wat ik in de herfst van 2014 voor stoere toekomstplannen had. Het leek me nu wel eens leuk om een omgekeerde bucketlist te maken: een lijst met dingen die ik allemaal al gedaan heb en waar ik linksom of rechtsom gewoon heel blij mee ben. Dingen waar ik stiekem best trots op ben, dingen waarvan ik het gewoon cool vind dat ik ze ooit als eens heb gedaan. Daarom vandaag: een omgekeerde bucketlist!

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

phoebe6


Opleiding en werk.

Ik ben in 2001 afgestuurd op het Markenhage college in Breda. Volgens mij was ik een vrij doorsnee leerling: ik kon goed leren maar had er vaak niet zo’n zin in en hing liever buiten rond met vrienden. In het derde jaar stond ik op het punt om te blijven zitten maar ik heb toen in de laatste 8 weken al mijn onvoldoende weggewerkt. Zó graag wilde ik op school blijven. Vlak voor onze eindexamens is een vriendin uit een andere klas verongelukt. Dit zorgde voor veel verdriet en stress en ik weet nog dat ik me erg moeilijk kon concentreren. Wiskunde was mijn zwakste vak (later zou blijken dat ik cijferblind ben) en ik was zo ontzettend bang dat ik het niet zou gaan halen! Ik moest een 5,3 halen om te kunnen slagen. Ik haalde een 5,4. My god ik ben zelden zo opgelucht geweest als die dag waarop ik geslaagd bleek.
Bijna een half jaar na Markenhage ben ik gaan werken, ik wilde liever bezig zijn en mezelf nuttig maken en ben toen aan de slag gegaan als keukenhulp in een verzorgingshuis in Prinsenbeek. Het was mijn eerste echte baan en ik heb daar de tijd van mijn leven gehad. Ik heb er in die 2,5 jaar zo ontzettend veel geleerd, had echt supertoffe collega’s en moest zowat janken toen ik besloot om naar Barneveld te verhuizen, om mijn studie terug op te pakken. Dat betekende voor mij namelijk het einde van een geweldig mooie periode. We zijn nu een aantal jaren en een aantal banen en een diploma verder. Ik heb de afgelopen jaren enorm veel geleerd, zowel tijdens mijn opleiding Dierverzorging op het Groenhorst College als bij mijn vorige werkgevers. Ik heb hoogtepunten meegemaakt, ben keihard op mijn bek gegaan, terug opgekrabbeld en ben nu gewoon gelukkig met mijn werk als huishoudelijke hulp. Enkele hoogtepunten op een rijtje:

  • In 8 weken tijd 6 (of 7?) onvoldoendes wegwerken waardoor ik toch op school mocht blijven.
  • Mijn examenwerkstuk over de geschiedenis van Hekserij afsluiten met afgerond een 9. Damn wat was ik trots.
  • Ondanks het verdriet om het overlijden van P.B. en mijn haat aan wiskunde tóch in één keer geslaagd in 2001.
  • Dierverzorging niveau 3 in 2 jaar succesvol afgerond in 2007, en dat terwijl ik een giga burnout/depressie had. Boks voor mezelf!
  • Mijn vorige werkgever die me weg heeft willen werken na het ontdekken van een bedrijfsgeheim. Advocaat er bij en alles, Sandy wint. In your face!
  • Na de ervaringen bij mijn vorige werkgever besluit ik dat ik aan mijn zelfvertrouwen moet gaan werken. Het kostte wat jaren maar het is gelukt. Nice!
  • Drie jaar lang zoeken naar een leuke baan. Het was veselijk frustrerend maar het is me gelukt. Ik ben zó blij met mijn nieuwe baan  :-D

foto p2c
Persoonlijke ontwikkeling.
Wanneer ik op de afgelopen 10 jaar terugkijk, is er iets wat me héél erg opvalt aan mezelf: ik ben ontzettend veranderd. Mensen van vroeger kennen me denk ik vooral als een rustig, verlegen meisje wat zelden tot nooit iemand aankijkt in een gesprek. Ik was onzeker, had een negatief zelfbeeld, geen zelfrespect en was het liefst bezig met dagdromen, lezen of tekenen. Mensen in mijn omgeving walsten gewoon over me heen en ik liet dat allemaal toe. Sociale contacten heb ik een tijd nauwelijks gehad, ik was vooral heel erg hard bezig met een eigen plekje in deze maatschappij. Daar komt nog bovenop dat ik hoogsensitief ben, dat heeft het er niet veel makkelijker op gemaakt. Welnu, we zijn 10 jaar verder, wat heb ik allemaal bereikt:

  • Ik heb héél erg goed leren omgaan met mijn hoogsensitiviteit. Ik merk ik nauwelijks nog wat van, yeahh.
  • Mijn zelfvertrouwen is enorm gegroeid. Zeg maar van score -10 naar score +8. Ik ben er bíjna, haha.
  • Het negatieve zelfbeeld wat ik had is grotendeels verdwenen. Ik zie mezelf niet meer als een enorm lelijk monster maar gewoon als een doorsnee, prima vrouw. Ik heb geen rothekel meer aan de spiegel en durf eigenlijk best blij te zijn met mezelf.
  • Ook heb ik geleerd om mezelf uit te spreken. Zo heb ik het na jaren voor elkaar voor elkaar gekregen om aan te geven dat ik vreselijke heimwee had en terug naar Brabant wilde verhuizen. Ik vond dit vreselijk eng, but I did it. Sindsdien spreek ik mijn gevoelens wat makkelijker uit.
  • En natuurlijk was daar in 2015 de grootste ontwikkeling ooit: ik besloot met behulp van een maagverkleining af te gaan vallen. Dat verhaal kennen jullie inmiddels wel, denk ik zo. En met het verliezen van de kilo’s ontwikkelde er zich langzaam maar zeker een nieuwe Sandy. Man, ik heb zelfs een deel van mijn gezondheid weer terug. Fantastisch toch? Dit jaar wil ik de kers op mijn taart in de vorm van een nieuwe tattoo en een make-over. Wish me luck ;-)
  • And the best part: ik werd in 2010 moeder en dat is denk ik de allergrootste persoonlijke ontwikkeling, zeg maar transformatie, die je als vrouw ooit mee zult maken.blog

Hobby’s en vrije tijd.
Als kind was ik al een ontzettende frutselkont. Ik kan me nog herinneren dat ik met lapjes stof, naald en draad kleine kussentjes en rokjes naaide voor mijn Barbies en My Little Ponies. Ook tekende ik veel, was altijd met Fimo en Origami bezig en geen boek was veilig voor mij. Het knutselwerk zag er over het algemeen niet erg mooi uit maar dat mocht de pret niet drukken. Ik vond en vind het heerlijk om creatief bezig te zijn. En omdat ik dit graag wilde delen met mede hobby-junkies is uiteindelijk in 2007 Passion 2 Create ontstaan, dus het heeft hoe dan ook iets moois opgeleverd. Maar wat zijn nou dingen waar ik echt trots op was?

  • Buitenspelen. Wij deden dat nog in een internetloos tijdperk: je moest thuis komen als de lantaarnpalen aangingen en voor de rest waren er geen zorgen. Hele middagen hingen we buiten rond met vriendjes en vriendinnetjes. In de speeltuin, twee wijken verderop bij vriendjes op bezoek, met 20 kinderen in het maïsveld ravotten, ondergrondse hutten bouwen, elkaar bang maken met spookverhalen in het bos, stiekem ‘inbreken’ op het privélandgoed en dan oorlogje spelen in de tuinen, spruitjes uit het veld van de boer pikken (sorry!) en in de winter op onze laarzen het ijs op: we konden de hele wijk rond ‘schaatsen’ totdat één van ons weer eens door het ijs zakte waardoor we met een natte, blauw aangelopen kont thuiskwamen. Het waren prachtige tijden en ik kijk er met ontzettend veel plezier op terug. 10 pluspunten voor mijn zorgeloze jeugd.
  • Okay, ik was en ben geen toptalent maar ik ben toch wel blij met mijn creatieve achtergrond. Ik heb nog een aantal tekeningen van vroeger bewaard en hoewel ze echt niet zo mooi zijn ben ik er blij mee dat ik ze nog heb. Ze zijn een tastbaar stukje van mijn jeugd. En zoals gezegd: uit mijn creatieve achtergrond is uiteindelijk Passion 2 Create ontstaan en ook daar ben ik erg blij mee.
  • Als kind had ik een radiospeler. Hiermee nam ik na school vaak liedjes op van radio Veronica, op een heus cassettebandje. Mijn liefde voor muziek was toen al heel erg groot en ik ben blij dat ik altijd zo actief met muziek bezig ben geweest. Ik zing graag, ook al bak ik er werkelijk niets van: onze nieuwe buren zullen me vervloeken want ik zing als een krolse kraai, hehe. Muziek kan bij mij echt allerlei emoties naar bovenhalen, ik denk dat het te maken heeft met het hoogsensitief zijn, maar muziek doet gewoon echt iets met me. Niet alle soorten muziek, overigens. Maar geef mij een Billy Joel, Gotye, Within Temptation, Simon & Garfunkel, Dotan of First Aid Kit en ik ben gelukkig. Echt gelukkig. Goed gedaan, mini Sandy. Ik ben trots op je!
  • Forummen. Ik startte in 2003 een eigen forum. Dit was toen nog op MSN Groups. Een jaar later hadden we ruim 2500 leden, vrijwel allemaal actief. Dat waren nog eens drukke tijden zeg. Het was vaak heel gezellig maar helaas waren er ook veel ruzies. En die werden allemaal op mij afgereageerd, tot dreigementen en stalking aan toe. In 2007 stopte ik met mijn eerste forum en zette in datzelfde jaar al het Passion 2 Create forum op. Inmiddels draait mijn hobbyforum dus al weer 8 jaar mee en ik moet toegeven dat dit forum kleiner is wat betreft het ledenaantal, maar zó ontzettend veel gezelliger. We zijn een beetje een online familie, zo met zijn allen bij elkaar. Ik ben trots op wat ik online heb bereikt met mijn forum(s), je brengt mensen dichter bij elkaar, er ontstaan vriendschappen er zijn zelfs stelletjes ontstaan uit mijn forums, hoe mooi is dat dan?
  • En tot slot natuurlijk mijn blogs. Ik blog ook al sinds 2003. In eerste instantie anoniem, later op een eigen domein. Ik begon ooit met persoonlijke verhalen, voornamelijk over hoe ik me voelde, over mijn huisdieren en later over mijn zwangerschap. Met Passion 2 Create ben ik een heel andere weg ingeslagen. Ik schrijf hier vanaf het eerste begin al samen met andere mensen. Onze artikelen zijn bedoeld om jullie te inspireren, hier en daar met een persoonlijke touch. Ook aan het bloggen heb ik veel mooie dingen overgehouden: contacten, vriendschappen, ik mocht (en mag) persevents bezoeken en heb inmiddels een mooi netwerk opgebouwd. Iets waar ik best een beetje trots op ben.

Nou, tot zover een overzicht van dingen die ik zoal bereikt heb vroeger. Het zijn vaak simpele dingen maar als ik erop terugkijk waren het misschien juist die simpele dingen die mij gemaakt hebben tot wie ik nu ben. Ik vond het daarom ook erg leuk om eens een keertje terug te kijken: wat heb ik allemaal al bereikt in mijn leven? We zijn ten slotte allemaal zo ontzettend gefixeerd op het presteren in de toekomst dat we soms lijken te vergeten wat we allemaal al wèl bereikt hebben. Dit is best eens iets om over na te denken he…? ;-)

liefs

 

 

 

4 Responses

  1. Joella van den Broek

    ik geniet echt van jou persoonlijke blogs sandy !!!
    ik vind het super hoe positief je schrijft en dat maakt mij blij!!!
    en daarbij wil ik zeggen dat ik trots op je ben!!!
    en die dingen van vroeger, het buitenspelen dat mis ik soms echt wel
    of je druk maken om wat je Barbie pop aan moest….hihi
    nogmaals ga zo door meid, je bent een topper

  2. Saar

    Mooi lijstje, Sandy. Ik ken je al een hele tijd (enkel via internet), maar ik merk ook hoezeer je bent gegroeid. Gefeliciteerd, dat heb je maar mooi gedaan!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge
:yup :kiss :santa :teehee :no :loveit :hellooo :sad :goodie :laptop :lovekiss :cheer :tongue more »

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.