Boekrecensie: De droogte, Jane Harper

geplaatst in: Boeken | 2

Enkele weken terug heb ik me bij Hebban aangemeld voor een zogeheten #Hebbanbuzz. Dit is een activiteit waarbij deelnemers een boek ontvangen, om deze vervolgens op social media te gaan promoten. En uiteraard hoort hier ook een recensie bij. Vandaag vertel ik je meer over dit boek waarvan de rechten inmiddels al aan 22 landen zijn verkocht.

Samenvatting van A.W. Bruna uitgevers.

Al twee jaar teistert droogte het plattelandsstadje Kiewarra. Het land verdort, het vee sterft. Men is de wanhoop nabij. De spanning wordt ondraaglijk als drie leden van een gezin dood worden aangetroffen. Luke Hadlers zelfmoord – nadat hij zijn vrouw en zesjarige zoontje van het leven beroofde – laat iedereen verbijsterd achter.

Aaron Falk keert terug naar het stadje waar hij opgroeide om de begrafenis van zijn vroegere beste vriend bij te wonen. Hij raakt daar tegen wil en dank betrokken bij het onderzoek naar de dramatische zaak. Als de vragen zich beginnen op te stapelen en het wantrouwen groeit, wordt Falk gedwongen de gemeenschap onder ogen te komen die hem twintig jaar geleden heeft verstoten.

‘Een van de meest verbluffende debuten die ik ooit gelezen heb. Elk woord is zo goed als perfect.’ – David Baldacci

..”De vleesvliegen waren in elk geval tevreden. Maar wat ze die dag vonden, was ongewoon. Kleiner, en het vlees had iets zachts. Al maakte dat niets uit. Het was hetzelfde wat ertoe deed. De glazige ogen. De natte wonden.
Het lijk op de open plek was het verst. De vliegen deden er iets langer over om de twee in de boerenwoning te ontdekken, ondanks de uitnodigend opengezwaaide voordeur. Vliegen die zich voorbij de eerste portie in de gang waagden, werden beloond met een tweede, deze keer in de slaapkamer. Die was kleiner, maar zag minder zwart van de concurrentie.”

Gezinsdrama.

Bij veel boeken is het vaak zo dat ik er een beetje in moet komen. Ken je dat? Nou, daar heb ik bij De droogte dus geen last van. Het verhaal begint meteen knallend. De manier waarop Harper haar verhaal schrijft zorgt er voor dat ik mezelf zowat in Kiewarra waan. Ik kan de droogte voelen, maar ook de frustraties en de irritaties van de lokale bevolking. Probeer je maar eens in te beelden hoe een gemiddeld plattelandslandschap er uit ziet na een tweetal jaren zonder regen. Harper trekt je meteen mee in de ellende van dit wanhopige plattelandsdorp en vertelt erg gedetailleerd. Het boek begint met een gezinsdrama: vader, moeder en vijfjarige zoon zijn alle drie om het leven gekomen. Zou de droogte hen teveel geworden zijn? In eerste instantie lijkt het er wel op en het zorgt voor grote spanningen in het dorp, zeker als ex-dorpsbewoner Aaron Falk na 20 jaar ineens weer op komt dagen om de drievoudige begrafenis bij te wonen. Ik lees en ik lees en ineens ben ik 75 pagina’s verder.

Flashbacks

Het boek bevat een groot aantal flashbacks. We switchen op en neer tussen het nu en hier en tussen het verleden, 20 jaar terug. De flashbacks zijn in schuingedrukte tekst en de manier waarop Harper dit geschreven heeft zorgt er voor dat het verhaal (of eigenlijk, beide verhalen) erg goed weglezen. We lezen over de droogte en hoe deze in twee jaar tijd een heel stadje lam legt. En we lezen over hoe er 20 jaar geleden een heleboel ellende begon voor de toen 16-jarige Aaron Falk en zijn vrienden Ellie, Luke en Gretchen. Ik lees over vooroordelen, familiegeheimen, leren van de fouten uit het verleden en ik lees over macht. Ik merk dat het verhaal me aangrijpt. Op een goede manier, overigens. Zo voel ik al heel snel sympathie voor Aaron Falk en Ellie Deacon en heb ik een hekel aan de vader en neef van Ellie. Iets wat ik voornamelijk ervaar als personages goed en voldoende gedetailleerd zijn uitgediept.

#Hebbanbuzz op mijn Instagram account ;-)

Het einde van het boek.

Het verhaal wordt, zeker richting het einde, steeds spannender. En dan ineens heb ik het boek uit en leg ik het boek met een tevreden gevoel terug op mijn nachtkastje. Wat een fijn boek is dit toch. Het leest fijn weg, heeft een mooi en spannend verhaal en ik heb eens een keer niet halverwege al geraden wie de dader was en wat het motief was, ha! Is er dan helemaal niks negatiefs te noemen? Nou, een héél klein beetje: de woordkeuze was op een heel enkel moment wat bijzonder. Er werd hier en daar een woord gebruikt welke je in het dagelijks leven vrijwel niet tegenkomt. Maar dat is dan ook echt het enige kleine minpuntje. Wat mij betreft heeft Jane Harper hier een pracht van een debuut geschreven. Ik ben dan ook oprecht benieuwd naar een eventueel vervolg en naar de verfilming die in de planning staat.

Productinformatie.

Auteur: Jane Harper
Originele titel: The dry
Pagina’s: 334
Categorie: Literaire thriller
Taal: Nederlands
Uitgever: A.W. Bruna
Vertaling: Catalien van Paassen / Willem van Paassen
Verschijningsdatum: februari 2017
ISBN10: 9400507437
ISBN13: 9789400507432
Prijs: €19,99

De droogte is onder andere te koop bij Bol.com

2 Antwoorden

  1. Dit lijkt me wel wat. Volgens mij las ik hier vorige week iets over in de krant. Kan dat?

  2. Klinkt als een fijn boek!
    Jenn heeft onlangs geplaatst…Ik ga niet stoppen met de pilMy Profile

Laat een reactie achter

CommentLuv badge
:yup :kiss :santa :teehee :no :loveit :hellooo :sad :goodie :laptop :lovekiss :cheer :tongue more »