Mijn Pokémonkaarten verzameling

geplaatst in: Lifestyle | 2

We gaan even terug naar pakweg 1999. Ik was een jaar of 15 en Pokémonkaarten waren helemaal de bom. Als 15-jarig muurbloempje had ik eigenlijk een voorkeur voor jongens, make-up en Break-Out! posters van de Backstreet Boys moeten hebben, maar bij mij liepen de dingen soms net een beetje anders. Ik had een voorkeur voor wat we nu meer ‘nerdy’ dingen noemen. De spirituele wereld, boeken, natuurstenen, gamen en….Pokémonkaarten.

Hoe het verzamelen begon.

Ik weet nog dat het Carnaval was. We liepen, verkleed en wel, door het centrum van het dorpje Ulvenhout (Noord-Brabant). We gingen daar de toenmalige Marskramer winkel binnen en daar lagen ze: hele ladingen boosters met Pokémonkaarten. Ik had ze nog niet eerder gezien maar aangezien ik toen al een tijdje enthousiast naar Pokémon keek besloot ik om een booster te kopen. Een paar andere kinderen kochten ook een zakje kaartjes en zo begon voor ons het grote Pokémonfeest. We brachten de Carnaval al spelend en ruilend door, superleuk vond ik dat. Na de Carnavalsvakantie ben ik gewoon verder gaan sparen. Ik vond de afbeeldingen op de kaartjes erg mooi en wilde ze allemaal verzamelen. Vooral de holografische kaartjes hadden een grote aantrekkingskracht op mij, haha. Thuis had ik na een half jaar of een jaar (ik weet niet precies meer hoe lang) een flinke stapel kaarten gespaard. Ik was er heel erg zuinig op en stiekem was ik ook erg trots op mijn verzameling kaarten. Bijna al mijn zakgeld zat er in. Er kwamen regelmatig kinderen aan de deur om te vragen of ik buiten kon komen, om kaarten te showen en te ruilen. Maar ja, ik was de oudste verzamelaar van de groep en had ook de grootste stapel huiswerk: ik kon dus niet altijd naar buiten, wat de volgende dag weer voor nieuwe pogingen zorgde. Leuke tijden waren dat!

Alles kwijtgeraakt.

En ineens was ik 19 jaar oud. Ik had verkering en wilde in de buurt van mijn vriendje gaan wonen. In Barneveld hadden ze een opleiding dierverzoring die ik erg graag wilde gaan doen en dus sloeg ik op een dag mijn vleugels uit en verliet Breda. Mijn spullen zaten in allerlei dozen en een deel er van ging mee naar mijn eerste studentenhuisje. Een ander deel bleef bij mijn ouders op de zolder staan. En daar ergens is het misgegaan: ik kon mijn mooie verzameling pokémonkaarten nergens meer vinden. Ik ben ze misschien wel bij het verhuizen verloren geraakt. En wie weet liggen ze nog wel bij mijn ouders, per ongeluk in een doos met uitzet van mijn jongere zus. Wie zal het zeggen? Maar hoe dan ook: mijn verzameling ben ik al járen kwijt. En dat vond ik echt verschrikkelijk. Ik was zó gehecht aan mijn spulletjes, altijd zó zuinig geweest, en ineens was daar het besef dat ik ALLES kwijt was. Tranen, jongens. Tranen. Niet verder vertellen hoor ;-)

Overnieuw.

Een paar jaar geleden, ik was toen denk ik 4 verhuizingen verder, zag ik ineens weer van die boosters in een speelgoedwinkel liggen. Niet wetende dat Pokémon dus al die jaren nog gewoon werden verkocht, keek ik nieuwsgierig naar de boosters. De Pokémon die op de verpakking stond afgebeeld kende ik niet, maar ik kon het toch niet laten om een zakje kaartjes te kopen. Toen ik hem open maakte overviel een nostalgisch gevoel me: sommige kaarten waren nieuw maar er zaten ook kaarten tussen met ‘de oude Pokémon’ er op afgebeeld. En jawel: een holografisch kaartje! Mijn hart maakte toen echt even een sprongetje, wat een fijn gevoel was dat.

Sprongetje.

Heel even liet ik het voor wat het was, maar ik besloot na een poosje alsnog om gewoon helemaal overnieuw te gaan beginnen met sparen. Ik koop de kaartjes zo af en toe eens, niet elke week of elke maand dus. Denk eerder aan een paar keer per jaar. En soms vind ik ze op een rommelmarkt of krijg ik er van vrienden/familie die ze niet meer hoeven. Elke keer als ik kaartjes koop of krijg maakt mijn hart dat kleine happy sprongetje weer. Zalig! het openmaken van de pakjes is en blijft een mini feestje, en als er weer eens een ‘nostalgische’ Pokémon of een holografische kaart tussen zit is het dubbel feest, haha.

De verzameling.

De foto’s in dit artikel laten mijn huidige verzameling Pokémonkaarten zien. Zoals je ziet, het zijn er toch nog redelijk wat. Mijn vroegere collectie was een stuk groter, maar alsnog ben ik blij en tevreden met wat ik nu heb. Ik wil me binnenkort eens wat meer gaan verdiepen in de waarde van de kaartjes, zodat ik dubbele exemplaren in de toekomst ook kan gaan ruilen met andere verzamelaars. Het spel zelf heb ik overigens nooit leren spelen, oepsie. Welke kaartjes ik het mooist of het leukst vind? Lastig kiezen, maar ik vind mijn glimmende Venusaur kaar wel errug leuk, net als die van Lapras, Vulpix en andere Pokémon uit de eerste generatie.Even uitleggen: Er zijn inmiddels 7 verschillende generaties (lichtingen, series) met Pokémon. We begonnen ooit met Generatie 1, dat zijn voor de meeste mensen van mijn leeftijd denk ik wel de meer bekende Pokémon. Denk aan Bulbasaur, Charmander, Pikachu, die enorme Snorlax en Rattata. Hoe vaak we wel niet mee hebben zingen met de Pokérap, omdat we alle namen uit ons hoofd wilden leren, haha!

 

Tot zover mijn verhaal over het verzamelen van Pokémonkaarten. Spaar jij ook? Laat je horen, vind ik leuk! Enne, wil je meekletsen over het verzamelen van Pokémonkaarten? Dat kan! Op ons forum is sinds kort een heus Pokémonkaarten topic voor liefhebbers. Enjoy!

2 Antwoorden

  1. Hihi, hoe het leven toch kan lopen, hé ;)

Laat een reactie achter

CommentLuv badge
:yup :kiss :santa :teehee :no :loveit :hellooo :sad :goodie :laptop :lovekiss :cheer :tongue more »