Blog: het leed dat moestuinieren heet

Plaats reactie
Gebruikersavatar
Freya
Blogger & Recensent
Berichten: 1299
Lid geworden op: 21 mar 2019, 09:15
Locatie: Noord-Brabant
Contacteer:

Blog: het leed dat moestuinieren heet

Bericht door Freya »

Twee jaar geleden ben ik begonnen met het aanleggen van een eigen moestuintje. Niet bij een volkstuin, maar gewoon in mijn eigen achtertuin. Iets wat ik als klein meisje al ontzettend graag wilde. Maar dat ging niet zonder slag of stoot....

IJzeren Kruis.
Twee jaar geleden was mijn moestuintje, ongeveer 3 bij 2 meter, een grindbak. Er lag een dikke laag grind in en dat moest er eerst allemaal uit, voordat ik een moestuin aan kon gaan leggen. Het was hard werken maar het lukte: er werd een laag van ruim 10 centimeter grind verwijderd met behulp van mijn ouders. En toen het grind weg was, kwamen we voor een andere onaangename verrassing te staan: er stak een ijzeren frame uit de grond. Mensen die mij al langer volgen zullen zich het verhaal nog wel herinneren. Ik had geen gereedschappen en in eerste instantie ook geen hulp. En dus begon ik maar gewoon te graven. Het ding moest er ooit een keer uit, hoe dan ook. Gelukkig had ik een week later wel hulp: een goede vriend van mij heeft het ijzeren frame met de hand en met grof geweldig uit de grond geploeterd. Het ijzeren frame bleek een soort van ijzeren kruis te zijn en was echt loeizwaar. Ongelofelijk! Nadat het ijzeren kruis was afgevoerd hebben we samen wat plastic buizen met grind in de grond geslagen voor een goede afvoer, en hebben we de rest van de inmiddels kuil opgevuld met potgrond en zwart zand. En toen kon mijn eerste seizoen als moestuinder gaan beginnen.

Afbeelding

Fouten zijn er om van te leren.
Mijn eerste seizoen was er eentje van leermomenten. Zo wist ik van tevoren niet dat uitgerekend de moestuin het laagste punt van de tuin was. Ik had de moestuin veel meer moeten ophogen. Gevolg: na elke regenbui stond de moestuin volledig onder water. Gelukkig mocht ik van dezelfde behulpzame vriend zijn oude vijverpomp lenen. Daarmee heb ik héél wat liters regenwater afgevoerd. Maar het was veel extra werk, ik heb heel wat uurtjes onnodig extra bij de moestuin doorgebracht. En ik heb er veel stress om gehad, want ik was zo bang dat mijn plantjes zouden gaan verzuipen door al dat water.

En dat deden ze. De ene na de andere plant ging ten onder. We grapten al dat we net zo goed een rijstveld of vijver hadden kunnen aanleggen in de achtertuin. Gelukkig heb ik wel een paar wortels, tomaten en minuscule pompoentjes kunnen oogsten, maar laten we eerlijk zijn: in 2019 was het keihard werken voor bijna niks. Het was een jaar vol leermomenten, zullen we maar zeggen.

Afbeelding

Nieuwe poging.
Nadat ik het vorige moestuinseizoen met wisselende gevoelens heb afgesloten ben ik eens goed gaan nadenken. Wil ik het in 2020 nog een keer gaan proberen of ga ik de boel laten voor wat het is? Ik besloot al heel snel dat ik het dit jaar nog één kans wilde geven, ik wilde niet direct opgeven. En dus heb ik de afgelopen winter om tips en meningen gevraagd. Van vrienden, van kennissen met tuinderservaring, gewoon van iedereen. En toen wist ik wat me te doen stond.

Afgelopen lente heb ik, met behulp van mijn jongere broer, een flinke lading zwart zand opgehaald bij mensen uit mijn wijk. De aanhanger lag helemaal vol en toen we alles na een uurtje of twee zwoegen in mijn moestuin hadden liggen begon ik voor het eerst weer hoop te krijgen.

De volgende dag heb ik alle brokken zwart zand klein gemaakt. In onze omgeving is de aarde vruchtbaar maar er zit ook veel klei in. Gevolg: bij droog weer krijg je brokken. Ik heb alle brokken met een bats en een hark klein gemaakt, mijn ouders hebben daar een handje bij geholpen. Losse stenen werden tussen het zand uit gehaald en daarna kwam de vader van een vriendin van mij op bezoek. Hij is altijd boer geweest en had een aantal prachtige tips voor me. Samen hebben we de aarde gemengd met potgrond en een klein beetje mest en vervolgens hebben we alles goed gelegd. Met het hoogste punt achterin, zodat regenwater niet meer in de moestuin zal blijven staan.

moestuin aarde 2.jpg

Spannend.
Ik heb de moestuin rustig laten acclimatiseren terwijl ik binnenshuis alvast de eerste zaadjes liet ontkiemen. Met de tips van de boer in het achterhoofd ben ik aan de slag gegaan. Een paar weken later konden de plantjes de moestuin in, samen met een paar stekken die ik bij de Boerenbond (Welkoop) heb aangekocht. En toen kon de tweede ronde echt gaan beginnen. Spannend! We zaten middenin een héle droge periode dus in eerste instantie wilden de plantjes niet echt groeien, hoeveel water ik ook bijgaf. Ik begon hem al een klein beetje te knijpen totdat daar ineens weer een paar goede regenbuien aan kwamen. En sindsdien regent het gelukkig ook weer wat vaker. Ik zie de planten voor mijn neus uitgroeien tot struiken, geweldig om te zien! Mijn tomaten groeien zowat hun pot uit en mijn peultjes zouden maar zo'n 40 cm. hoog worden en gaan inmiddels richting de 80 cm. De aardappels vormen prachtige struiken en de komkommers en pompoenen kruipen alle kanten op. En zelfs dat ene tomatenplantje wat eerst morsdood leek te zijn, is weer tot leven gekomen en gaan groeien. Ik kijk twee keer per dag in mijn moestuin, en dit keer niet met zorgen maar echt met plezier.

moestuin 2020.jpg

Het opstarten van mijn moestuin verliep ruw en zeker niet vlekkeloos. Het was keihard werken en met name in het eerste jaar kreeg ik er vrijwel niets voor terug, behalve een berg ervaring en leermomenten. Maar als ik nu zie waar dat die leermomenten me gebracht hebben, ben ik toch heel erg blij dat ik heb doorgezet. Daarnaast heb ik ook echt geleerd dat het geen schande is om om hulp te vragen. Ik ben dankbaar voor de hulp die ik heb gehad en kijk met veel liefde en dankbaarheid naar mijn moestuintje. Wil je weten hoe mijn avonturen verder gaan? Kom dan even in het centrale Moestuin Topic 2020 lezen en deel ook zeker jouw eigen verhalen en foto's!



Gebruikersavatar
karinD
Moderator
Berichten: 881
Lid geworden op: 21 mar 2019, 19:21
Locatie: het mooie Groene Hart

Re: Blog: het leed dat moestuinieren heet

Bericht door karinD »

Wat een ellende heb je allemaal gehad. Dat kruis en de foto's van de ondergelopen moestuin kan ik me nog wel herinneren. Laten we hopen dat het dit jaar allemaal wel goed gaat zodat je er lekker van kan gaan genieten.


Do what you love and love what you do

Plaats reactie